37 - امام عليه السلام ( در اندرز ) به فرزندش ( امام ) حسن - عليه السلام - فرموده است : 1 - اى پسرك من بخاطر دار از من چهار و چهار چيز را كه با آنها آنچه بجا آورى ترا زيان نرساند ( گفته‌اند : اينكه امام عليه السّلام فرموده چهار و چهار براى آنست كه چهار اوّل مربوط به خود شخص است و چهار دوم در بارهء رفتار با ديگران مى باشد ، پس اوّل از چهار چيزى كه مربوط به خود شخص است ) سرآمد بى نيازيها خرد است ( كه بوسيلهء آن شخص سعادت و نيكبختى در دنيا و آخرت را بدست مى آورد ) و ( دوم ) بيشترين نيازمندى بى خردى است ( كه سبب بدبختى دو سرا است ) و ( سوم ) بالاترين ترس خود پسندى است ( كه خودپسند با كسان خود نگيرد و به اين جهت همه با او دشمن شوند و هميشه ترسناك باشد ) و ( چهارم ) گراميتر بزرگى نيك خوئى است ( كه نيك خو نزد همگان بزرگوار است ) . 2 - اى پسرك من ( اوّل از چهار چيزى كه در بارهء رفتار با ديگران است ) از دوستى با احمق بپرهيز كه او مى خواهد به تو سود رساند زيان مى رساند ( چون احمق موارد سود و زيان را تشخيص نمى دهد ) 3 - و ( دوم ) بپرهيز از دوستى با بخيل كه او ( بر اثر بخل و زفتى كه دارد ) از تو باز مى دارد آنچه را كه بسيار به آن نيازمند باشى ، 4 - و ( سوم ) بپرهيز از دوستى با بدكار كه او ترا به اندك چيزى مى فروشد ( چون كسى كه سعادت خود را بر اثر چيز كمى از دست بدهد البتهّ ترا به بهاى كمترى خواهد فروخت ) 5 - و ( چهارم ) بپرهيز از دوستى با كسى كه بسيار دروغ مى گويد كه او مانند سراب ( آب نمايى كه در زمين هموار به شكل آب ديده مىشود ) است كه دور را براى تو نزديك و نزديك را دور مى گرداند ( براى انجام دادن اغراض نادرست خود كار سخت را آسان و آسان را سخت مى نمايد ) .